جناب دکتر روحانی عزیز رییس جمهور دوست داشتنی کشور (که خود بنده از طرفدارانشون هستم) تا اینجا توانسته اند طبق شعار انتخاباتی خود که تدبیر و امید بود عمل کنند و امیدوارم روز به روز در این امر موفق تر از پیش عمل نمایند و به شخصه به عنوان یک نفر از هفتادو اندی میلیون نفری که اسم ایران عزیز و با شکوه به عنوان وطن برایشان حک شده است، در راه رسیدن به هدف مقدس پیشرفت و تعالی کشور از ایشان و تیم اجراییشان حمایت خواهم کرد.

اما چه کنیم که زبان نقدمان هیجچوقت و با هیچ دولتی بسته نخواهد شد؛ که البته همین نقد باعث پیشرفت و تعالی دولت ها و ملت هاست.

تا اینجای کار، موردی را برای نوشتن در نظر نداشتم و مواردی هم که بودند آنقدر کوچک به حساب می آمدند که می شد با ارفاق (بخوانید زیر زیرکی!) از کنار آن ها گذشت.

البته نه اینکه خدای ناکرده مواردی که میخواهم به آن ها اشاره کنم خیلی بزرگ هستند و گاف به حساب می آیند! (مدیونید اگه اینجوری فکر کنید!)

دکتر روحانی کمی قبل تر در یک نشست گفته بودند که دولت یازدهم در 50 روز ابتدای فعالیت این دولت به اندازه پانصد روز در دستگاه دیپلماسی کار انجام داده است.

خوب بی شک مردم قدر شناس کشورمان این مسائل را نادیده نخواهند گرفت و نتایج کارهای دولت محترم را پیگیری خواهند کرد و این خدمت را ارزشمند خواهند شناخت.

اما دکتر روحانی عزیز ما به شنیدن این ادبیات از زبان مردی که به اعتدال (و به قول خودمون اصلاحات) عادت نداریم و این عبارات و ادبیات را مربوط به دولت قبل می دانیم!

به عنوان همون یک نفر از هفتاد و اندی میلیون نفر از دکتر روحانی عزیز خواهش می کنم بیشتر در این زمینه تفکر کنند و . . . .

و هنوز هم یک اصلاح طلبم!

 

با آرزوی سربلندی ایران و ایرانی